Dlaczego próbujemy wpisywać się w jakieś utrwalone schematy?


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wpisujemy się w schematy zazwyczaj z dwóch powodów. Jeden z nich to własna ciekawość i samopoznanie. Drugi powód natomiast jest bardziej praktyczny, żeby lepiej odnaleźć się wśród innych, zrozumieć relacje międzyludzkie i ich zawiłości, a także dowiedzieć się, dlaczego ja czy ktoś inny zachowuje się tak, jak się zachowuje. Dzięki pogłębionej świadomości wynikającej ze wpisywania siebie i innych w schematy jesteśmy lepiej przygotowani na niespodzianki. Również jesteśmy w stanie lepiej przyjąć i dostosować się do miejsc pracy, w których pracują zróżnicowane osobowości i temperamenty.

 

Zasadniczo lepiej wychodzi się na tym, gdy jest się świadomym swojej osobowości np. swojego introwertyzmu lub introwertyzmu jednego z pracowników czy kogoś z rodziny. Na podstawie tej wiedzy będziemy modyfikowali nasze relacje między tą osobą.

 

Co, jeśli nie udaje nam się wpisać czegoś lub kogoś w schemat?

 

Coś, co jest nieznane, jest dla nas dziwne. Nie umiemy sobie wyobrazić, po co i dlaczego coś funkcjonuje tak, jak funkcjonuje, bo nie widzimy dla tego schematu. Pojawia się problem i to, że powinno się to zmienić. Włożyć w jakiś schemat, żeby można było to lepiej poznać dla nas samych i móc z tym lepiej funkcjonować.

 

Co się dzieje, gdy nie umiemy wpasować danej rzeczy w schemat?

 

Powstaję niepotrzebne konflikty i budują się negatywne relacje. Otoczenie zmienia się na nieznane i chcemy jak najszybciej je zmienić. Pojawiają się problemy, których nie umiemy rozwiązać a nasze reakcje przechodzą na poziom obronny.

 

Jak wyglądają mechanizmy obronne?

 

Wypieranie – „To, co wypieramy zawsze powraca w najmniej oczekiwanym przez nas momencie.”

 

Mechanizmy obronne Ego to tak naprawdę nieświadome działania, którym celem jest uniknięcie cierpienia, lęku, frustracji tylko po to, aby nasza psychika nie cierpiała. Najczęściej służą do uniknięcia odczuwanego przez nas strachu czy lęku. Wiele psychologów twierdzi, że bez mechanizmów obronnych nie byłoby Ego. Skoro nie ma mechanizmów obronnych, to nie ma czego bronić w skutek, nie istniało by Ego. Skoro są mechanizmy, mają one na celu kogoś obronić. Ego jest po prostu jednym wielkim mechanizmem psychologicznym, który ma nas chronić przed rzeczywistością.

 

Te mechanizmy mają bronić nas również przed samym sobą.

 

Zrozumienie i poznanie mechanizmów Ego pomoże Ci zrozumieć siebie oraz pozwoli Ci bardziej się kontrolować. Dzięki temu będziesz mógł się lepiej zdyscyplinować. Poznanie i zrozumienie mechanizmów obronnych pomoże też w uniknięciu frustrujących sytuacji, strachu, lęku, napięcia, dezorientacji i wszystkich innych podobnych stanów emocjonalnych, które na co dzień każdy z nas doznaje. Mechanizmy te pomogą Ci zrozumieć samego siebie i zdefiniować samego siebie. Dzięki poznaniu swoich mechanizmów obronnych będziesz mógł zrozumieć, z jakimi problemami borykasz się na co dzień. Dlaczego zachowujesz się w różnych sytuacjach tak, a nie inaczej. Dowiesz się, dlaczego ciężko jest Ci znaleźć pasję i prokrastynujesz.

 

Wyparcie – jeden z mechanizmów obronnych naszego organizmu.

 

Wyparcie działa na zasadzie przeniesienia niektórych uczuć, emocji ze świadomości do podświadomości. Dzieje się tak, tylko po to, aby nasza świadomość nie cierpiała. Jak już myśl i emocja przedostanie się do sfery świadomej, to zaczynamy odczuwać pewien dyskomfort psychiczny i mnóstwo objawów psychosomatycznych. Objawy te to lęk, rozdrażnienie, niepokój, ale spowodowane właśnie tym, co mamy w głowie. Żeby o tym nie myśleć, spychamy to do podświadomości i problem znika na jakiś czas. Nie ma tego teraz, w danej chwili. Problem w tym, że mechanizm ten powoduje chwilową amnezję czy paraliż. Po prostu coś nagle wypada nam z głowy i zapominamy o tym, tylko po to, żeby uniknąć chwilowego cierpienia. Wskutek tego mechanizmu tracimy tak naprawdę część siebie. Myśl znika i zapominamy.

 

Wyparcie działa na zasadzie dualnej.

 

Jeżeli wpieramy się jednej cechy, to na podstawie wyparcia tej jednej konkretnej cechy wzmacniamy cechę do niej przeciwstawną. Na przykład, jeżeli twierdzimy, że jesteśmy osobą spontaniczną i nie potrafimy się zdyscyplinować, to automatycznie wypieramy z siebie dyscyplinę. Tracimy tę część siebie związaną z dyscypliną i kontrolowanie się. Nie potrafimy ukierunkować naszej energii i niczego zdziałać. Ciężko nam jest cokolwiek ustestymatyzować. Z drugiej strony, jeżeli mamy osobę, która jest cały czas zdyscyplinowana i dąży do celu pomimo wszystkich i wszystkiego. Osoba, która naprawdę ugruntowana na to, traci w swoim życiu spontaniczność, dobrą zabawę i zdolność do przeżywania sytuacji elastycznych, które są naprawdę nietypowe.

 

Wyparcie się optymizmu.

 

Jeżeli spotykamy osobę, która w ogóle nie prezentuje sobą żadnej z cech optymizmu, to jest właśnie osoba, która wyparła się ze swojego życia optymizmu. Taka osoba staje się bardziej krytyczna, arogancka. Osoba taka krytykuje wszystko dookoła. Jest pesymistycznie nastawiona do życia. Z drugiej strony, jeżeli znamy osobę, która wyprze się nastawienia krytycznego, pesymistycznego to staje się osobą o nadmiernym optymizmie. Wszystkiemu wierzy, cieszy się ze wszystkiego. Ciężko jest takiej osobie spojrzeć na coś pesymistycznie, z dystansem i krytycznie.

 

Wyparcie broni naszą psychikę przed zniszczeniem.

 

Wyparcie jest na tyle złe, że zawsze tracimy część siebie. Pamiętaj, że Ty jako autentyczny Ty jesteś po prostu sobą. Nie ma dla Ciebie czegoś takiego jak wyparcie. Potrafisz i umieć cieszyć się i spoglądać krytycznie na pewne sytuacje. Umiesz być zdyscyplinowany i spontaniczny. Nie ma czegoś takiego, że uciekasz tylko w jedną stronę. Nie zakładaj maski, bo to powoduje zawsze jakieś wyparcie. Wyparcie nie jest złe ani nie jest dobre. Jest to naturalna reakcja obronna naszej psychiki. Nie ma osoby idealnej. Każdy z nas będzie się czegoś wypierał i każdy z nas będzie wzmacniał u siebie niektóre cechy a inne stłamszał. To właśnie tworzy różnorodność osobowości, że każdy z nas jest inny. Tak naprawdę każdy z nas przeżył dzieciństwo w inny sposób. Powypierał z siebie niektóre cechy, a inne ma wzmocnione. Warto poćwiczyć i popracować nad samym sobą, aby część z tych wyparć odzyskać. Część rzeczy zbadać obiektywnie i zrobić sobie rachunek sumienia i autorefleksję.

 

Zobacz, z jakimi osobami Ty się zadajesz.

 

Ego działa też na takiej zasadzie dualistycznej, że jeżeli Ty wyprzesz z siebie jakąś cechę to podświadomie, szukasz w świecie zewnętrznym osób, które tą cechę posiadają. Szukasz jej po to, żeby Twoja osobowość w głębi siebie czuła się pełniejsza. Czyli przykładowo, jeżeli Ty jesteś zdyscyplinowany i pewny siebie, szukasz osoby spontanicznej i takiej, która być może w pewnym sensie siebie nie akceptuje.


 

02 września 2019

Zapraszamy również do odwiedzenia zaprzyjaźnionych portali na Facebook'u i blogów

 

Facebook